let it go

به آن خیابان حتی که عصرها میگذری از سکوت آغوشش و به آنسنگفرش کهنه خوشبخت و به آن ذرات معلقی که ها میشوند از دهان سردت ، از دهان سردت بر دستان یخ زده ات .. رشک ،