چهار

ابراهیم!

صدای تو خوبتر است وقتی بر پریشانی خوابهایم میوزد

دست تو بهتر است که ازعمق سیاهی ها آشفتگی هایم را مینوازد

تو خوبتری که بر بالین رویاهایم نشسته ای ،